Τσουλώντας μέσα στον κόσμο

Πάρτι, συναυλίες και ταξίδια. Τα έχεις κάνει σίγουρα εκατοντάδες φορές. Αλλά τότε κάποιος σου λέει: ‘’Νόμιζα ότι δεν εσύ ενδιαφέρεσαι για αυτά τα πράγματα!’’ Εκλήσσεσαι; Αυτή είναι η κατάσταση που η Marta Llauradó έχει να αντιμετωπίσει κάθε μέρα. Ένα κορίτσι που έχει λειτουργική διαφορετικότητα και προσπαθεί να εξηγήσει στο blog της τις προκαταλήψεις που έχει η κοινωνία απέναντί της.

Είναι από τη Βαρκελώνη, 22 ετών, φοιτήτρια Ανθρώπινης Βιολογίας. Η Marta δημιούργησε πρόσφατα το Rodandovengo με στόχο να μοιραστεί τις καθημερινές εμπειρίες της. Αυτό που ξεκίνησε ως ένας τρόπος για να χαλαρώσει και να εξηγήσει τους έρωτές της, έχει γίνει ένα μέρος όπου μιλάει μια ομάδα ανθρώπων που συχνά υποεκπροσωπούνται στην κοινωνία μας.

«Το να ξεκινήσω ένα blog ήταν μια ιδέα που είχα για μεγάλο χρονικό διάστημα’’, λέει. Η Marta σκόπευε να γράφει με έναν πιο συνεκτικό τρόπο τα μηνύματα που συνήθιζε να μοιράζεται με τους ακολουθούς της στο Twitter σε 140 χαρακτήρες. Και ποιο ήταν το κίνητρο που την ώθησε σε αυτή την αλλαγή; Όπως σε πολλές ταινίες και βιβλία, η αγάπη: «Πολλοί άνθρωποι υποθέτουν ότι δεν ενδιαφέρομαι για μια ρομαντική ή σεξουαλική σχέση. Ήξερα ένα αγόρι που μου είπε κάποτε: ‘’Όταν ανακάλυψα πως είσαι σε αναπηρική καρέκλα, νόμιζα ότι ήθελες απλά να είμαστε φίλοι’’. Και γνωριστήκαμε σε μια ιστοσελίδα γνωριμιών!’’

Marta schaut auf ihren Blog Rodandovengo

Η Marta τσεκάρει το μπλογκ της Rodandovengo.

Η Marta παραδέχεται ότι τέτοιες καταστάσεις την πλήγωναν στην αρχή: «Σιγά-σιγά άρχισα να σκέφτομαι ‘’εντάξει, εσείς χάνετε!’’. Και οφειλόταν σε αυτό ακριβώς που έφτασα σε ένα σημείο καμπής και αποφάσισα να σκοτώσω τις ανασφάλειες μου.’’ Ωστόσο, αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να αλλάξει εν μία νυκτί, είναι όλα μέρος μιας διαδικασίας. Σήμερα είναι ακόμα δύσκολο για εκείνη να πάει στην πισίνα με ένα μπικίνι ή να φορέσει κοντό παντελόνι. ‘’Αλλά σταδιακά κάνω αλλαγές. Πριν δεν φορούσα ούτε φορέματα ούτε καλσόν, τώρα το κάνω «.

Αλλά πότε ξεκίνησαν αυτές οι ανασφάλειες; ‘’Ήταν στην εφηβεία, γιατί ένιωθα αισθητικά πιεσμένη. Άρχισα να αισθάνομαι ντροπή για τα πάντα. Όταν ήμουν πιο νέα, συνήθιζα να πηγαίνω στο προαύλιο του σχολείου κατά τη διάρκεια του διαλείμματος στο σχολείο και έπαιρνα μέρος σε όλα τα αθλήματα». Ωστόσο, σταδιακά συνειδητοποίησε ότι δεν έχει σημασία τι λένε οι άνθρωποι, ειδικά οι άνθρωποι που δεν ξέρει. ‘Πρέπει να κάνω ό, τι θέλω, οι άλλοι θα έχουν πάντα τη δική τους άποψη για αυτό’’.

Η Marta επικρίνει ιδιαίτερα ένα αμφιλεγόμενο θέμα που πρέπει να αντιμετωπίσει: τα πάρτυ. «Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι δεν μου αρέσει να βγαίνω έξω και ότι προτιμάω να μένω κλειδωμένη στο σπίτι», εξηγεί εξοργισμένη. Ένα κλισέ το οποίο σχετίζεται με την εικόνα που τα ΜΜΕ παρουσιάζουν για τους ανθρώπους με αναπηρικό καροτσάκι. ‘’Όταν στην τηλεόραση εχει διαφημίσεις, δεν υπάρχει κανείς σε αναπηρικό καρότσι που να ψωνίζει. Είναι κάτι βαθιά ριζωμένο στην κοινωνία. Δεν σε βλέπουν, και όταν το κάνουν, μένουν έκπληκτοι».

‘’Για παράδειγμα, όταν βλέπω ταινίες, ποτέ δεν βλέπω κάποιον σε αναπηρικό καροτσάκι, και όταν υπάρχει κάποιος, θα έχει πάντα μια τραγική ιστορία. Και δεν είναι όλες οι ιστορίες θλιβερές, κάποιες πρέπει απλά να γίνουν αποδεκτές. Αλλά είναι αλήθεια ότι πολλοί άνθρωποι πρέπει να αντιμετωπίσουν αυτή την κατάσταση εν μία νυκτί «, εξηγεί.

Marta während des Interviews

Η Marta κατά τη διάρκεια της συνέντευξης.

Με τέτοια κριτική στάση, θα μπορούσε κάλλιστα να έχει σπουδάσει δημοσιογραφία. «Αγαπώ την διάδοση πληροφοριών αλλά αγαπώ επίσης και την επιστήμη. Οι δυσπλασίες μου ήταν απόρροια γενετικών μεταλλάξεων και γι’ αυτό ενδιαφέρομαι για την κυτταρική βιολογία. Τότε ρώτησα τον εαυτό μου ‘’τι σε ενδιαφέρειι περισσότερο, έρευνα ή διάδοση πληροφοριών’’, αλλά δεν αποκλείω το ενδεχόμενο να εγγραφώ σε ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα πάνω στην επικοινωνία στο μέλλον.’’

Παρά το γεγονός ότι αποφάσισε υπέρ της επιστήμης, η Marta δεν θέλει να σταματήσει να μιλάει και επιμένει στο μήνυμα που θέλει να μεταδώσει: «Κάθε άνθρωπος ζει την αναπηρία του με διαφορετικό τρόπο και ο καθένας αποφασίζει πώς θα την αντιμετωπίσει και ποια ειναι τα όριά του’’.

Από την άλλη πλευρά, ακόμη και αν Βαρκελώνη είναι καλά προσαρμοσμένη για αναπηρικά καροτσάκια, η μετακίνηση στην πόλη την απογοητεύει κατά καιρούς: ‘’Όταν η ράμπα του λεωφορείου είναι εκτός λειτουργίας δεν έχω καμία αποτελεσματική λύση, απλά πρέπει να περιμένω το επόμενο». Αυτό το παράδειγμα δείχνει ένα υλικοτεχνικό πρόβλημα, αλλά μερικές φορές η έλλειψη ενσυναίσθησης των ανθρώπων επίσης προκαλεί καθυστερήσεις. Για παράδειγμα, στα εμπορικά κέντρα πολλοί πελάτες προτιμούν να παίρνουν τον ανελκυστήρα αντί για τις κυλιόμενες σκάλες, μια επιλογή που η Μarta δεν έχει. «Οι κυλιόμενες σκάλες είναι συνήθως κοντά στους ανελκυστήρες και μπορούν να τις χρησιμοποιούν, ενώ εγώ όχι άσχετα με το πόσο θα ήθελα. Αλλά προσπαθώ να μην τους κρίνω, γιατί υπάρχουν επίσης ειδικές ανάγκες που δεν είναι ορατές’’.

Marta wartet auf den U-Bahn Lift

Η Marta περιμένοντας το ασανσέρ.

H Marta είναι μια ανεξάρτητη κοπέλα με τολμηρό πνεύμα, έτσι όταν της προσφέρθηκε η δυνατότητα να σπουδάσει στο εξωτερικό στη Μεγάλη Βρετανία δεν το σκέφτηκε δεύτερη φορά. «Ήμουν στο Guildford σχεδόν 5 μήνες και πέρασα πολύ καλά εκεί». Η οικογένειά της αντιμετώπισε την απόφασή της με φόβο. Φράσεις όπως ‘’πας πολύ μακριά’’ ή ‘’ας δούμε πώς θα τα καταφέρεις εκεί’’ ήταν οι πρώτες αντιδράσεις τους. Ωστόσο, μετά το αρχικό σοκ ήταν αυτοί που την υποστηρίξαν περισσότερο. Αυτή η στάση έρχεται σε αντίθεση με έναν από τους φίλους της, που την ενθάρρυνε από την αρχή να ξεκινήσει αυτή τη νέα εμπειρία. «Το να μένω μόνη μου αποδείχθηκε ότι ήταν πολύ θετικό για μένα’’, εξηγεί. ‘’Ήταν ένας τρόπος να αποδείξω στον εαυτό μου ότι μπορώ να χειριστώ τα πράγματα μόνη μου και ότι δεν χρειάζομαι τη μητέρα μου. Στην πραγματικότητα, όταν επέστρεψα από τη Μεγάλη Βρετανία, αποφάσισα να μετακομίσω σε ένα φοιτητικό διαμέρισμα. Πλέον, δεν χρειάζεται να με ενοχλεί αν τα τρένα έρχονται προσαρμοσμένα για ανάπηρους ή όχι.’’

Τώρα που είναι έτοιμη να ξεκινήσει το τελευταίο έτος του πανεπιστημίου, τι σχέδια έχει για το μέλλον; «Θα ήθελα να συνεχίσω να γράφω στο blog μου, ή ίσως ακόμη και να δημιουργήσω ένα κανάλι Youtube. Αλλά μέχρι στιγμής αυτό είναι απλά ένα χόμπι. Ο μεγαλύτερος στόχος για μένα θα ήταν να με καλέσουν απο το TED να κάνω μια ομιλία», αποκαλύπτει γελώντας. «Θα ήθελα να εμπνεύσω τους ανθρώπους με αναπηρίες, αλλά και αυτούς χωρίς. Εξακολουθώ να έχω κάποιες ανασφάλειες, αλλά θέλω να βοηθήσω όποιον μπορώ, που βρίσκεται στην ίδια κατάσταση που ήμουν εγώ πριν από τρία χρόνια’’.

Συγγραφεας

Clara Ramos (Ισπανία)

Σπουδές: Μετάφραση και Διερμηνεία

Γλώσσες: Ισπανικά, Καταλανικά, Αγγλικά και λίγα Γερμανικά

Η Ευρώπη ειναι…μια υπέροχη μίξη από κουλτούρες και γλώσσες για να ανακαλύψεις και να απολαύσεις!

Συγγραφεας

Miriam Vázquez (Ισπανία)

Σπουδές: Δημοσιογραφία και Πολιτικές Επιστήμες

Γλώσσες:: Ισπανικά, Καταλανικά, Αγγλικά, Γερμανικά και λίγα Γαλλικά

Η Ευρώπη ειναι…ένα μοναδικό μέρος όπου άνθρωποι από διαφορετικές κουλτούρες, γλώσσες και απόψεις ζουν μαζί.

Twitter: @mirabroad

Μεταφραστης

Τόλης Αρθούρος (Ελλάδα)

Σπουδές: Χρηματοοικονομικά

Γλώσσες: Ελληνικά, Αγγλικά, Γερμανικά

Η Ευρώπη είναι: ένα μείγμα από κουλτούρες, νοοτροπίες και πολιτισμούς που συνεχίζουν τις παραδόσεις και συνήθειές τους μέσα σε ένα κοινό σύνολο.

Αυτή η ανάρτηση είναι διαθέσιμη και στα Català, Deutsch, English, Español, Français, Italiano, Malti, Română και [Main Site].

Author: Anja

Share This Post On

Submit a Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

css.php

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο