Από την Πολωνία στη Μαλαισία με ένα χαμόγελο και έναν… αντίχειρα!

Ο Karol Zientek είναι ένας νεαρός Πολωνός δημοσιογράφος, ο οποίος μια μέρα «σημάδεψε» στο χάρτη τη Σιγκαπούρη και αποφάσισε ότι ήταν αρκετά μακριά ώστε να πάει μέχρι εκεί κάνοντας οτοστόπ. Αυτή η απόφαση του χάρισε ένα ταξίδι 10 μηνών, για το οποίο δε χρειάστηκε να πληρώσει ούτε σεντ για τη διαμονή του και πολλές, πολλές αξέχαστες εμπειρίες. Δημιούργησε ένα blog με συμβουλές για οικονομικά ταξίδια, αλλά και για να μοιράζεται τις εμπειρίες του.

Μία τσάντα, τρεις φίλοι, 6 μήνες που αποδείχθηκαν τελικά 10, σχεδόν 310 νύχτες για τις οποίες δεν χρειάστηκε να πληρώσει τη διαμονή του, μόλις 2.500 ευρώ στην τσέπη, αρκετός ενθουσιασμός και χαμόγελο ώστε να κάνει οτοστόπ για περίπου δώδεκα χιλιάδες χιλιόμετρα… και πίσω: αυτή είναι η ιστορία του KarolZientek, ενός Πολωνού που ήθελε να κάνει κάτι «μεγάλο», αλλά δεν ήξερε τί. Ήταν έτοιμος να πάρει το πτυχίο του στη δημοσιογραφία και ενώ τελείωνε με την πρακτική του άσκηση στη Γαλλία, κοίταξε στο χάρτη, είδε την Σιγκαπούρη και σκέφτηκε ότι ήταν αρκετά μακριά ώστε να πάει μέχρι εκεί. Αποφάσισε να συνεχίσει την πρακτική του για λίγο διάστημα, ώστε να μαζέψει κάποια χρήματα και μετά να ξεκινήσει το ταξίδι του το συντομότερο δυνατό. «Είναι εύκολο. Όταν θες να το κάνεις, δε χρειάζεται να το σκεφτείς τόσο πολύ», μας είπε στο Skype από την Αγγλία, όπου κάνει το μεταπτυχιακό του στις Διεθνείς Σχέσεις.

Karol Zientek, hitchhiking outside Bangkok

O Karol Zientek, κάνοντας οτοστόπ έξω από τη Μπανγκόκ. Jolly Wandered ©

Χρειάζεται να οργανώσεις κάποια πράγματα, αλλά έχε στο νου σου ότι αυτά πάντα μπορεί να αλλάξουν.

Αρχικά είχε την ιδέα να ταξιδέψει μόνος του, κάνοντας παράλληλα κάποια δημοσιογραφικά πρότζεκτ. Αργότερα προστέθηκαν δύο ακόμα φίλοι του, ψάχνοντας  τελικά και ένα τέταρτο μέλος ώστε να μπορούν να χωρίζονται σε ζεύγη κατά το ταξίδι τους. «Αρχίσαμε να μοιάζουμε με την ομάδα εργασίας της ταινίας Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών», λέει ο Karol γελώντας. Δημιούργησε το  JollyWandered  μαζί με το φίλο του, τον Mateusz, ένα blog στο οποίο μοιράζονταν τις εμπειρίες και τις συμβουλές του για να ταξιδεύεις φθηνά και δύο εβδομάδες αφού επέστρεψε στην Πολωνία, ξεκίνησαν το ταξίδι τους. «Η οικογένεια μου είπε ότι ήμουν τρελός, αλλά αυτό το ξέραν ήδη, οπότε δεν είχαν πρόβλημα», θυμάται ο Karol. Σκόπευαν να πάνε από τη Βαρσοβία της Πολωνίας στην Σιγκαπούρη της Μαλαισίας μέσα σε έξι μήνες, αλλά τελικά τους πήρε δέκα. «Το οτοστόπ είναι ίσως ο πιο απρόβλεπτος τρόπος μεταφοράς, γι’ αυτό δεν μπορούσαμε να έχουμε ένα αυστηρό πλάνο ταξιδιού. Ξέρεις ότι τα πράγματα θα εξελιχθούν εντελώς διαφορετικά», μας εξηγεί. Όταν τον ρωτάμε σχετικά με τον σχεδιασμό, μας υπενθύμισε, «Θα πρέπει να έχεις στο νου σου το απρόβλεπτο και να ξέρεις εκ των προτέρων πού θα εκδόσεις βίζα για κάθε χώρα. Θα πρέπει να επισκέπτεσαι συγκεκριμένες πόλεις ώστε να τακτοποιήσεις τη γραφειοκρατική δουλειά. Όταν φύγαμε από την Πολωνία, η μοναδική βίζα που είχαμε ήταν για την Ινδία. Οπότε εξαρτιόμασταν από το ποιες άλλες θα μπορούσαμε να πάρουμε και ποιες όχι. Θα πρέπει να μην βιάζεσαι».

Η βίζα ήταν η αιτία που αναγκάστηκαν να πάρουν κάποια αεροπλάνα, παρόλο που κάτι τέτοιο δεν ήταν στα αρχικά τους σχέδια. «Την ημέρα που κάναμε την αίτηση για βίζα στο Πακιστάν, είχαν απαγάγει στα σύνορα δύο κοπέλες που κατάγονταν από την Τσεχία. Έτσι, αναγκαστήκαμε να πάρουμε την πτήση από Τεχεράνη για Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και από εκεί για Ινδία. Τη δεύτερη φορά που χρειάστηκε να πάρουμε αεροπλάνο ήταν γιατί τα σύνορα της Μιανμάρ ήταν κλειστά, οπότε πετάξαμε για Ταϊλάνδη. Οπότε ναι, τα σχέδια πάντα αλλάζουν».

Map of the route

Χάρτης της διαδρομής που έφτιαξαν για τον ιστότοπό τους. Jolly Wandered©

Όσον αφορά τον Karol, αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να ταξιδεύεις χωρίς προσδοκίες, διότι ποτέ δεν ξέρεις τί σε περιμένει και πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για το απρόβλεπτο. Έχοντας αυτή την αντίληψη, δεν ήταν παράξενο για αυτόν το γεγονός ότι ολόκληρο το ταξίδι ήταν μια υπέροχη εμπειρία. Όταν τον ρωτήσαμε ποια ήταν η καλύτερη στιγμή του ταξιδιού δεν μπόρεσε να σκεφτεί κάποια συγκεκριμένη: «Καλύτερη στιγμή; Είναι αδύνατον». Αντί για αυτό, άρχισε να μας διηγείται μεγάλες και υπέροχες ιστορίες: για το πώς κατέληξαν να είναι, χωρίς να το γνωρίζουν, παράνομοι μετανάστες στην Τουρκία, για το πώς έγινε μοναχός για μια μέρα, για τις στιγμές που παρολίγο να τους απελάσουν, για τον τρόπο με τον οποίο κατάφερε να εισέλθει σε μια στρατιωτική βάση στη Ρωσία, ακόμα και για όταν προσέβαλε κάποιον πρέσβη της Περσίας χωρίς να το έχει συνειδητοποιήσει, αφού στο Ιράν η έκταση του αντίχειρα σημαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που ξέρουμε! Ενώ επέστρεφε μόνος στην Ευρώπη, διότι οι φίλοι του είχαν αποφασίσει να επιστρέψουν με τρένο, κατέληξε να ταξιδεύει σε ένα αυτοκίνητο παρέα με κάποιους μεθυσμένους Ρώσους και ένα φέρετρο στο πίσω κάθισμα! «Ήταν σχεδόν μεσάνυχτα, ήμουν κάπου στη μέση της Σιβηρίας προσπαθώντας να βρω ένα ζεστό μέρος. Κάθε οδηγός που σταματούσε ήταν μεθυσμένος. Μετά από καμιά δεκαριά αυτοκίνητα, αποφάσισα ότι στο επόμενο που θα σταματούσε θα έμπαινα όπως και να χει. Ναι, ήμουν λιγάκι φοβισμένος, αλλά τελικά αποδείχθηκε ότι στο φέρετρο ήταν ο νεκρός πατέρας ενός από τους Ρώσους. Η βραδιά τελείωσε κι εγώ ήμουν το ίδιο μεθυσμένος με τους υπόλοιπους. Ήταν λίγο παράξενη εμπειρία» μας περιγράφει, προφέροντας παράλληλα με ενθουσιασμό κάποιες ρώσικες λέξεις που έμαθε.

Θα έδινα πολλές συμβουλές, αλλά η πιο σημαντική από αυτές είναι μία: να χαμογελάτε.

Φυσικά, το να ξέρεις να μιλάς αγγλικά δεν είναι αρκετό για να διασχίσεις την Ασία. «Στο Ιράν χρειάστηκε να μιλήσουμε περσικά. Μάθαμε 100 λέξεις, αλλά τις έχω ξεχάσει όλες!», μας λέει γελώντας. «Μείναμε πέντε εβδομάδες εκεί και μετά από κάποιο σημείο μπορούσα να καταλάβω κάποια πράγματα. Τα αγγλικά είναι χρήσιμα στις πόλεις, αλλά σε χώρες όπως η Κίνα, το Βιετνάμ ή η Ινδονησία… ξέχασε το. Τα γαλλικά ήταν χρήσιμα στην Καμπότζη, στο Λάος και στο Βίετναμ επειδή ήταν στο παρελθόν γαλλικές αποικίες. Όσο για την Κίνα, ήξερα ήδη λίγα κινέζικα, οπότε δεν είχαμε πρόβλημα», μας εξηγεί ο Karol.

The team in Vietnam.

Η παρέα στο Βιετνάμ. Jolly Wandered©

Όταν του ζητάμε συμβουλές, μας επισημαίνει ότι η γνώση κάποιας ξένης γλώσσας δεν είναι το πιο σημαντικό πράγμα. Αντίθετα, μας προτείνει να χαμογελάμε συχνά. «Σε κάθε κουλτούρα, οι διάφορες χειρονομίες ερμηνεύονται και διαφορετικά, αλλά το χαμόγελο είναι παντού το ίδιο. Είναι θετική ενέργεια· το χαμόγελο για τους ανθρώπους είναι σημαντικό. Επίσης, πάντα να προσπαθείτε να κάνετε αυτό που οι άλλοι θεωρούν αδύνατο».

Αυτό είναι ένα συναίσθημα το οποίο μοιράζονται πολλοί άνθρωποι που αγαπούν τα ταξίδια, αλλά δεν νιώθουν όλοι άνετα με το να εκθέτουν τον εαυτό τους στον κόσμο με τέτοιο τρόπο. Φοβούνται τους κινδύνους που ενδεχομένως να υπάρχουν, περισσότερο οι γυναίκες. Η απάντηση του Karol είναι ειλικρινής: «Δεν θα έκανα αυτό το ταξίδι εάν ήμουν γυναίκα. Ταξιδεύαμε με μια φίλη και ήμουν μαζί της συνέχεια. Ειδικά στη Ρωσία και στις μουσουλμανικές χώρες, τα πράγματα μπορεί να γίνουν δύσκολα για τις γυναίκες. Έλεγα σε όλους ότι ήταν η γυναίκα μου ή αδελφή μου και έτσι δεν συναντούσαμε προβλήματα. Όχι, δεν πιστεύω ότι πρέπει να κάνεις κάτι τέτοιο μόνος, αλλά δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να το προσπαθήσεις. Είναι μια εκπληκτική εμπειρία».

about to cross the Ecuador Meridian.

Ο Karol, η Dorota, ο Mateusz και ο Bartek ταξιδεύουν μαζί από τη Βαρσοβία στη Σιγκαπούρη. Εδώ, ήταν στην Ταϊλάνδη, έτοιμοι να διασχίσουν το Ecuador Meridian. Jolly Wandered©

Ο Karol παραδέχεται ότι αυτοί οι δέκα μήνες ταξιδιού άλλαξαν τη ζωή του για πάντα. «Μίλησα σε τόσους ανθρώπους, τόσοι άνθρωποι με βοήθησαν… δεν ζητήσαμε καν βοήθεια, ποτέ δεν ζητήσαμε χρήματα ή φαγητό, μόνο κάποιο μέσο για μετακίνηση, αλλά όλοι έκαναν τόσα πολλά πράγματα για εμάς». Έμαθε να είναι πιο ανεκτικός και ανοιχτόμυαλος και επίσης να δείχνει εμπιστοσύνη στους ανθρώπους και τις προθέσεις τους. Βασικό όφελος του ταξιδιού; Πλέον δεν φοβάται την απόρριψη. «Προφανώς, κάποιοι άνθρωποι σε βοηθούν, κάποιοι όχι. Χρειάζεται να μάθεις ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί και να απαλλαγείς από το φόβο των αρνητικών αποκρίσεων».

Όταν όμως εμπιστεύεσαι τους ανθρώπους, όταν δεν τους κρίνεις και χαμογελάς, μας λέει, αυτή η πίστη σου ανταποδίδεται. «Κοιμηθήκαμε με ντόπιους ανθρώπους ή μέσα σε ναούς και ούτε μία φορά δεν πληρώσαμε για τη διαμονή μας» Το μισό διάστημα το κατάφεραν χρησιμοποιώντας διαδικτυακές υπηρεσίες όπως το Couchsurfing και το HospitalityClub, ενώ άλλες φορές απλά ρωτούσαν ανθρώπους ή χτυπούσαν πόρτες όταν κρύωναν. «Οι ναοί ήταν επίσης μια καλή επιλογή. Ήταν ανοιχτοί και πραγματικά πανέμορφοι!» θυμάται.

teaching English and Geography in a monastery in Mandalay, Myanmar.

Ο Karol και η Dorota διδάσκουν Αγγλικά και Γεωγραφία σε ένα μοναστήρι στο Mandalay της Μιανμάρ. Jolly Wandered©

Για να το καταφέρεις αυτό πρέπει να είσαι προετοιμασμένος να επικοινωνήσεις με τους ντόπιους ανθρώπους, να τους σεβαστείς και να αναπτύξεις μια διαδραστική σχέση μαζί τους, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει το να φας οτιδήποτε μοιάζει με φαγητό (ή όχι!). «Τα πιο παράξενα πράγματα που φάγαμε ήταν διάφορων ειδών έντομα, χάμστερ στη Μογγολία, στο Βιετνάμ μικρές τηγανιτές πάπιες που ήταν ακόμα μέσα στα αυγά τους… Επίσης ήπιαμε γάλα αλόγου και φάγαμε κατσικοκεφαλή», μας λέει ο Karol αργά.

Η μπαταρία του τελειώνει.

-Μην ανησυχείς Karol, μια τελευταία ερώτηση. Μετά από αυτήν την εμπειρία πιστεύεις ότι μπορείς να σταματήσεις να κάνεις μεγάλα ταξίδια;

-Όχι, ποτέ. Μην ξεκινήσεις να ταξιδεύεις, γιατί μετά δε θα μπορείς να σταματήσεις. Αυτό είναι το κακό. Όταν είσαι πίσω στο σπίτι σου, σκέφτεσαι ότι δεν ταιριάζεις τόσο πολύ, ότι έχεις αλλάξει… Αυτή είναι η άλλη πλευρά του νομίσματος. Πρέπει να βρεις ένα άλλο μέρος και να αρχίσεις να ταξιδεύεις ξανά, υποθέτω.

Η τελευταία του σκέψη, μου θύμισε τον Αμερικάνο δημοσιογράφο John Dos Passos, ο οποίος έγραψε κάποτε: «Όπως όλα τα ναρκωτικά, το ταξίδι απαιτεί μια σταθερή αύξηση της δόσης».

Karol and a girl from New Zealand who joined them for a couple of days.

Ο Karol και μία κοπέλα από τη Νέα Ζηλανδία, που τους συνόδευσε για μερικές ημέρες. Jolly Wandered©

[crp]

Συγγραφέας

MonicaGarciaSanchis (Ισπανία)

Σπουδές / Εργασία: Δημοσιογραφία και Ανθρώπινα Δικαιώματα

Μιλάει: Ισπανικά, αγγλικά, καταλανικά και λίγα γαλλικά

Η Ευρώπη είναι… μια ποικιλόμορφη ήπειρος από κουλτούρες και ανθρώπους που θέλω να γνωρίσω σε βάθος. Είναι το μέρος που γεννήθηκα, οπότε είμαι πολύ κριτική απέναντι του. Πρέπει να αλλάξουμε πολλά πράγματα για να γίνει κάτι καλύτερο.

Blog: http://creillaquereguilla.wordpress.com

Twitter: @moniconlimon

Μετάφραση

Γιώργος Τουμανίδης (Ελλάδα)

Σπουδάζει/ Εργάζεται: Σπουδές στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό, Θεατρικά και Δημιουργική Γραφή, Θέατρο

Μιλά: ελληνικά, αγγλικά, ισπανικά

Η Ευρώπη είναι… ένα υπέροχο μείγμα από κουλτούρες που χρειάζεται να ανακατευτεί με τον κατάλληλο τρόπο.

Twitter: @yiorgostouma

Επιμέλεια κειμένων

Αναστασία Καρούτη (Ελλάδα)

Σπουδάζει/ Εργάζεται: Αγγλική Γλώσσα και Φιλολογία, Μεταφραστικές Σπουδές / Εκπαιδευτικός, εκπαιδεύτρια ενηλίκων, μεταφράστρια, ζωγράφος

Μιλά: ελληνικά, αγγλικά, ρουμανικά

Η Ευρώπη είναι… η φωλιά μου, σημείο “εκκίνησής” μου, το μέρος που θα εκφράσω τις δυνατότητές μου – η Ακρόπολη και το θεϊκό φως της Τρανσυλβανίας.

Μπλογκ: caramelisedfruits.tumblr.com

Αυτή η ανάρτηση είναι διαθέσιμη και στα Català, Deutsch, English, Español, Français, Italiano, Magyar, Português, Türkçe, [Main Site] και Русский.

Author: anastasia

Share This Post On

Submit a Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

css.php

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο