Τέσσερις απόψεις σχετικά με μία πραγματικότητα: Η ομοφυλοφιλία στη Ρωσία

Μιλήσαμε στον Αντρέι Γκλουσκό, που μετακόμισε στην Ισπανία για να ζήσει «ελεύθερος», στη φίλη του Αναστασία Μπελίτσκαγια, στη νεαρή Νίνα Ιβάνοβα, που ασχολείται με τις πολιτικές επιστήμες και στον αντιπρόσωπο στη Ρωσία της (καθημερινής ισπανικής εφημερίδας) El Mundo για να ανακαλύψουμε γιατί το 74 τοις εκατό των Ρώσων δεν αποδέχονται κοινωνικά την ομοφυλοφιλία.

 

Η Ρωσία και η Ισπανία βρίσκονται σε τελείως αντίθετα σημεία της Ευρώπης: από το βορρά στο νότο και από την ανατολή στη δύση. Η Ρωσία συνορεύει με την Ασία και η Ισπανία με την Αφρική. Πρόκειται για έναν τεράστιο γεωγραφικό διαχωρισμό, που όμως δεν παρεμπόδισε την αβίαστη σχέση μεταξύ των δύο χωρών.

Ωστόσο, παρόλα όσα έχουν κοινά τα δύο κράτη, μεταξύ τους, σε κοινωνικό-πολιτικό επίπεδο, μπορούν να βρεθούν μεγάλες διαφορές, όπως αποκάλυψε το ερευνητικό κέντρο Pew με μία απλή ερώτηση: «Πρέπει η κοινωνία να αποδέχεται την ομοφυλοφιλία»; Το 88% των Ισπανών απάντησε «ναι», αποτελώντας το υψηλότερο ποσοστό παγκοσμίως· το 74% των Ρώσων είπε «όχι», αποτελώντας το χαμηλότερο ποσοστό παγκοσμίως.

Τα στοιχεία που δείχνει η μελέτη αυτή ανταποκρίνονται στη νομοθεσία και των δύο χωρών. Από το 2005, επιτρέπεται στα γκέι ζευγάρια να παντρεύονται στην Ισπανία με τους ίδιους όρους και τα ίδια δικαιώματα. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του BBC σχετικά με την προκατάληψη ενάντια στον σεξουαλικό προσανατολισμό, στη Ρωσία οι γάμοι ανθρώπων του ίδιου φύλου δεν είναι νομοθετημένοι, ούτε υπάρχει κανένας νόμος.

Επιπλέον, πρόσφατα εφαρμόστηκε νομοθεσία στη Ρωσία, η οποία τιμωρεί όσους διαδίδουν στους νέους την ιδέα των «μη παραδοσιακών σεξουαλικών προσανατολισμών» ή την ιδέα ότι «οι παραδοσιακοί και οι μη παραδοσιακοί σεξουαλικοί προσανατολισμοί έχουν την ίδια θέση στην κοινωνία».

Αυτό το απόσπασμα λόγου του Χαβιέ Κολάς, του ανταποκριτή της εφημερίδας El Mundo στη Μόσχα, εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος ερμηνεύει τη νομοθεσία στη Ρωσία: «Παρόλο που η νομοθεσία έχει διαμορφωθεί με σκοπό να διατηρείται το μήνυμα των ‘γκέι’ μακριά από τα παιδιά, στην πράξη οι ομοφυλόφιλοι δεν είναι σε θέση να οργανώνουν εκδηλώσεις ή δημόσιες διαμαρτυρίες και δεν μπορούν καν να αξιοποιήσουν τα μέσα ενημέρωσης».

Πέρα από όλες αυτές τις έρευνες και τους νόμους, υπάρχουν άνθρωποι και γνώμες. Στο Meeting Halfway θέλαμε να διεξάγουμε μια πολύπλευρη έρευνα με τέσσερις απόψεις σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα. Τη γνώμη του Αντρέι Γκλουσκό, ο οποίος άφησε τη Ρωσία λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού του· της Αναστασία Μπελίτσκαγια, η οποία δεν πιστεύει πως οι ομοφυλόφιλοι είναι έτσι εκ φύσεως· της νεαρής Νίνα Ιβάνοβα, που ασχολείται με τις πολιτικές επιστήμες και λέει πως όλοι οι νέοι ομοφυλόφιλοι στη Ρωσία πρέπει να κρύβουν τις σεξουαλικές προτιμήσεις τους, καθώς μπορεί να δεχτούν επίθεση από ‘χούλιγκαν’· και του Χαβιέ Κολάς, του ανταποκριτή της εφημερίδας El Mundo στη Μόσχα, ο οποίος ισχυρίζεται ότι στη Ρωσία επικρατεί μια μανία που συνδέει τους γκέι με την παιδοφιλία, γεγονός που περιπλέκει τη συζήτηση.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΕΙ ΓΚΛΟΥΣΚΟ

 Ο Αντρέι Γκλουσκό γεννήθηκε πριν 26 χρόνια στο Κρασνοντάρ, μια πόλη με σχεδόν 1.000.000 κατοίκους νότια της Ρωσίας, κοντά στον Καύκασο. Σπούδασε οικονομικά στο Πιατιγκόρσκ και συμφώνησε να μας πει γιατί αποφάσισε να αφήσει την πατρίδα του και να εγκατασταθεί στη Μαδρίτη.

Πώς ήταν η ζωή σου στη Ρωσία;

Ήμουν χαρούμενος· με ενδιέφερε η ιστορία της Ρωσίας – ο πολιτισμός της, η λογοτεχνία, η ζωγραφική της. Αγαπώ τις πολιτισμικές πλευρές της χώρας μου, αλλά η ζωή δεν είναι πολύ καλή, ειδικά για τους ομοφυλόφιλους. Εάν είσαι γκέι και θέλεις να έχεις μια ήσυχη, φυσιολογική ζωή, να κάνεις οικογένεια στο μέλλον, δεν θα είσαι ποτέ ελεύθερος να το κάνεις. Δε θα έχεις ποτέ μια ήσυχη ζωή, μια ζωή με ικανοποιημένες τις βασικές της ανάγκες, πάνω κάτω μια φυσιολογική ζωή.

Γιατί έφυγες;

Το θέμα είναι ότι στη Ρωσία όλα κινούνται με τόσο γρήγορη ταχύτητα, που όταν φτάσεις τα 22 θεωρείσαι ένας πιο έμπειρος, πιο σταθερός, πιο κατασταλαγμένος άνθρωπος και αν σε αυτή την ηλικία δεν έχεις γυναίκα και παιδιά, τότε οι άνθρωποι σε κοιτάνε περίεργα. Ήμουν ήδη 22 και είχα πάρει το πτυχίο μου, είχα δουλειά και όλα πήγαιναν καλά, ώσπου συνειδητοποίησα ότι δεν υπήρχε κάτι άλλο για εμένα. Δεν μπορούσα να έχω σύντροφο ή οικογένεια, οι δύο κόσμοι μου συγκρούονταν. Έπρεπε να αποφασίσω αν ήθελα να παραμείνω στην «φυσιολογική» ζωή μου ή αν έπρεπε να φύγω και να ξεκινήσω τη ζωή μου ξανά από το μηδέν. Αποφάσισα ότι ήταν καλύτερο να ξεκινήσω από το μηδέν… μιας και ήδη δεν είχα τίποτα. Στον κόσμο μου, στη Ρωσία, δεν γινόταν καν λόγος για ομοφυλοφιλία. Έχω διατηρήσει ένα μικρό κύκλο γκέι φίλων, αλλά όλα ήταν πολύ μυστικοπαθή. Οπότε άφησα τα πάντα· είπα στην οικογένειά μου ότι ήθελα να σπουδάσω στο εξωτερικό, ήταν το μόνο πράγμα που τους είπα. Ο πατέρας μου ακόμα πιστεύει πως είμαι εδώ για πολιτισμικούς λόγους, γιατί οι γονείς μου δεν ξέρουν ότι είμαι γκέι και στην πραγματικότητα δεν θα το μάθουν ποτέ. Η αδερφή μου το ξέρει, γιατί της το είπα πριν περίπου ένα χρόνο.

Πώς σου φαίνεται η Ισπανία; Νιώθεις άνετα;

Ναι, είμαι χαρούμενος· λατρεύω την Ισπανία, είναι η δεύτερη χώρα μου. Το βρίσκω, όμως, πολύ δύσκολο να επιβιώσεις μόνος σου, καθώς οι Ισπανοί είναι λίγο… λοιπόν, είστε ανοιχτοί άνθρωποι, αλλά είναι πολύ δύσκολο να κάνεις έναν Ισπανό πραγματικό σου φίλο. Όλοι σου μιλάνε και ξεκινούν με τις συνήθεις ευγένειές τους, στη συνέχεια όμως όλοι φεύγουν. Οι Ισπανοί είναι πολύ κοινωνικοί ως ένα βαθμό − από εκεί και πέρα δεν είναι και πολύ κοινωνικοί. Νιώθω, όμως, πολύ άνετα στην Ισπανία· θα ζούσα εδώ για την υπόλοιπη ζωή μου. Έχω ταξιδέψει πολύ σε όλη την Ευρώπη και αυτή είναι η χώρα που μου αρέσει περισσότερο. Νιώθω μεγαλύτερη προστασία εδώ παρά στη δική μου χώρα.

Αισθάνεσαι ότι τα στοιχεία των ερευνών, εκείνα που δείχνουν ότι η πλειοψηφία των Ρώσων δεν ανέχονται την ομοφυλοφιλία, σε επηρέασαν σε καθημερινή βάση;

Δεν παρατήρησα περιπτώσεις εχθρότητας στη Ρωσία, γιατί στην πραγματικότητα ήταν λες και η ομοφυλοφιλία δεν υπήρχε. Συζητιέται περισσότερο με τη νέα κυβέρνηση του Πούτιν. Δεν ξέρω γιατί μιλάνε τόσο πολύ για αυτό το θέμα, ίσως για να τραβήξουν την προσοχή μακριά από άλλα θέματα, που είναι πιο σοβαρά. Το θέμα της ομοφυλοφιλίας συζητιέται τώρα καθημερινά, λένε ότι είναι κάτι κακό και εν τέλει οι άνθρωποι θα αρχίσουν να το πιστεύουν. Πράγματι, όταν εφάρμοσαν τη νομοθεσία για την απαγόρευση της προπαγάνδας για τους ομοφυλόφιλους, ο πατέρας μου με πήρε για να μου πει πόσο χαρούμενος ήταν. Υπάρχει ακόμη και ένα πολιτικό κόμμα που υποστηρίζει ανοιχτά την προπαγάνδα υπέρ της δολοφονίας των γκέι στην Κόκκινη Πλατεία. Υπάρχει κόσμος που αρχίζει να τρελαίνεται λίγο…

Στην εποχή της ΕΣΣΔ (Σοβιετικής Ένωσης), η ομοφυλοφιλία θεωρούταν αρρώστια. Έχει σημειωθεί καμία πρόοδος τελευταία;

Στην πραγματικότητα, συνήθιζαν να σε πηγαίνουν στη φυλακή. Νομίζω πως το χειρότερο είναι πως υπάρχει μια μικρή διαφορά που έχει γίνει δυσδιάκριτη. Υπάρχει ένας νόμος που εφαρμόστηκε πρόσφατα και λέγεται «απαγόρευση της ομοφυλόφιλης και παιδόφιλης προπαγάνδας», λες και είναι το ίδιο. Το πρόβλημα είναι ότι στα ρωσικά δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά όταν ακούς τις λέξεις «αδερφή» και «παιδόφιλος», οπότε για το λόγο αυτό πολλοί άνθρωποι θεωρούν πως αυτό είναι φυσιολογικό, πως ένας παιδόφιλος και ένας ομοφυλόφιλος είναι το ίδιο πράγμα.

Αυτός ο νόμος που απαγορεύει την προπαγάνδα υπέρ των ομοφυλόφιλων εγκρίθηκε από όλα σχεδόν τα μέλη του κοινοβουλίου. Δεν υπάρχει κανένα ανεκτικό προς την ομοφυλοφιλία κόμμα;

Υπάρχει ένας κύκλος πολιτικών που είναι ανοιχτά γκέι και που αγωνίζεται δημοσίως για τα δικαιώματά μας. Τέλος πάντων, το ζήτημα είναι ότι η Ρωσία θεωρείται δημοκρατική χώρα, πράγμα που δεν ισχύει. Δεν είναι και ποτέ δεν υπήρξε. Δεν μου φαίνεται ότι είναι δημοκρατική χώρα· μου φαίνεται ότι υπάρχει περισσότερο μια δικτατορία ξανά ή κάτι παρεμφερές. Ταξιδεύουμε πίσω στο χρόνο.

Οι αποφάσεις που παίρνει η Ρωσία και αφορούν αυτό το θέμα επηρεάζουν κι άλλες χώρες. Στην Ισπανία, για παράδειγμα, η Ρωσία έχει απαγορεύσει την υιοθεσία παιδιών από εκεί μέχρι να μπορούν οι ισπανικές αρχές να αποδείξουν ότι τα παιδιά αυτά δεν θα τα υιοθετήσουν ομοφυλόφιλοι.

Στη Ρωσία υπάρχουν πολλά παιδιά που δεν έχουν κανέναν. Πήγαινα σε ένα κολέγιο που επίσης δεχόταν ορφανά και εγκαταλειμμένα παιδιά. Έχω δει πώς ζούνε, προσπαθώντας πάντα να επιβιώσουν. Οπότε πιστεύω πως θα είναι πάντα καλύτερο για αυτά τα παιδιά να έχουν μια μητέρα ή κάποιον που να μπορεί να τα προσέχει και που θα είναι εκεί για αυτά ακόμη και στις δύσκολες στιγμές. Αλλά αυτό που κάνει η ρώσικη κυβέρνηση υπονοεί ότι στους ομοφυλόφιλους δεν πρέπει να επιτρέπεται να πηγαίνουν κοντά σε παιδιά, ούτε να τους μιλάνε, γιατί υπάρχει η ανησυχία ότι θα τα κολλήσουν κάποιου είδους ασθένεια. [http://www.hrw.org/news/2013/09/13/anti-gay-law-shames-putin-s-russia]

Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό στη Ρωσία;

Καταρχήν νομίζω ότι συμβαίνει γιατί όσον αφορά την ομοφυλοφιλία, η ορθόδοξη θρησκεία της Ρωσίας είναι μια από τις πιο αυστηρές που υπάρχουν, πιο αυστηρή από τον καθολικισμό. Δεύτερον, νομίζω ότι εν μέρει ευθύνεται ο Στάλιν, καθώς δημιούργησε τους πρώτους νόμους κατά της ομοφυλοφιλίας και υπάρχουν ακόμα πολλοί άνθρωποι με την κομμουνιστική του νοοτροπία. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα άθροισμα πραγμάτων.

Όταν κοιτάμε την Ισπανία, όμως, υπάρχει ένα τεράστιο ποσοστό καθολικών που δεν εναντιώνεται στην αυξανόμενη αποδοχή της ομοφυλοφιλίας…

Εδώ, όμως, στην Ισπανία, οι ομοφυλόφιλοι δεν το εκτιμούν.

Επομένως, δεν εκτιμούν την ελευθερία που έχουν;

Όχι, έχουν συνηθίσει να ζουν ήρεμα και εύκολα. Κι εγώ ο ίδιος συνήθισα να ζω έτσι, αλλά όταν έρχονται οι φίλοι μου στη Μαδρίτη, εκπλήσσονται. Περπατάς τριγύρω και σκέφτεσαι, έχει γίνει πράγματι τόσο υπερβολικό; Μερικές φορές μεγαλοποιείται κι εκεί λίγο, νομίζω. Για εμένα το πιο σημαντικό πράγμα είναι να μπορείς να ζήσεις ήρεμα και ελεύθερα.

Λοιπόν, φτάσαμε στο τέλος της συνέντευξης. Η τελική ερώτηση είναι αν θέλεις να εμφανιστεί το όνομά σου στη συνέντευξη ή αν θα προτιμούσες να χρησιμοποιήσεις ψευδώνυμο.

Βάλτε το όνομά μου, δεν έχω κάτι να κρύψω.

2ana

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΜΠΕΛΙΤΣΚΑΓΙΑ

 

Η Αναστασία Μπελίτσκαγια ζει στην Αγία Πετρούπολη και είναι στενή φίλη του Αντρέι Γκλουσκό. Υπέγραψε το μέιλ που μου έστειλε με μια συγγνώμη: «Συγγνώμη αν πλήγωσα τα αισθήματα κάποιου».

«Πιστεύω στην αληθινή ομοφυλοφιλία, ΑΛΛΑ στην πραγματικότητα δεν πιστεύω πως κάθε ομοφυλόφιλος είναι γκέι εκ γενετής· κάποια άτομα επηρεάζονται εύκολα από τις τάσεις της μόδας, μπορεί να περνάνε μια δημιουργική φάση ή ακόμη και να χρειάζονται απλά να δοκιμάσουν κάτι καινούργιο σεξουαλικά. Όσον αφορά εμένα, γνωρίζω μερικούς από αυτούς τους ανθρώπους, αλλά απλώς δεν συμμερίζομαι τον τρόπο ζωής τους. Από την άλλη πλευρά, όλος ο κόσμος είναι εκ φύσεως ετεροφυλόφιλος, εσύ, εγώ, όλοι. Όλοι, όμως, έχουν αδυναμίες και επιθυμίες. Ένας άνθρωπος μπορεί να διαλέξει μια παραδοσιακή σχέση, ως αποτέλεσμα της μίμησης των οικογενειακών σχέσεων που έχει βιώσει, ενώ άλλοι, και αυτό ίσως να ακουστεί θρησκευτικό, ίσως να μην αντιμετωπίσουν τις εσωτερικές τους συγκρούσεις και επομένως να στραφούν στην ομοφυλοφιλία. Μου είναι πολύ δύσκολο να γράψω σε εσάς, τους ανθρώπους που ζείτε στην Ισπανία, μια χώρα με εντελώς διαφορετική νοοτροπία και φιλοσοφία για τη ζωή, που διαφέρει τόσο πολύ από τη Ρωσία. Η δική μας αντιμετώπιση του θέματος αυτού χρονολογείται μέσω της ιστορίας μας και η ομοφυλοφιλία δεν είναι ιστορικώς μια τυπική μορφή σχέσης, και συμφωνώ. Δεν θέλω να βλέπουν τα παιδιά μου, ο πατέρας μου και η γιαγιά μου στο δρόμο τα στρατόπεδα των γκέι, οι οποίοι εκ φύσεως πρέπει να είναι σύμβολα θάρρους, εμπιστοσύνης και στην ουσία του πιο δυνατού φύλου. Όσον αφορά τις δημόσιες διαμαρτυρίες, είμαι κατά των «πορνογραφικών» επιδείξεων. Εάν οι γκέι θέλουν να έχουν φυσιολογικές ζωές, πρέπει να σταματήσουν να επιβάλουν αυτό το θέμα σε όλους. Κατανοώ πόσο σημαντικό είναι για αυτούς να προστατεύουν τον τρόπο ζωής τους και πόσο δύσκολο είναι να ανταπεξέλθουν όταν καθημερινά δέχονται ψυχολογική πίεση. Έχω πολλούς γκέι φίλους και δεν τους μιλάω για την ομοφυλοφιλία τους, γιατί τους φέρομαι όπως σε όλους τους φίλους μου, χωρίς να είμαι προκατειλημμένη απέναντί τους».

 

3nina

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΝΙΝΑ ΙΒΑΝΟΒΑ

 

Η Νίνα Ιβάνοβα, η οποία προτιμά να εμφανιστεί με ψευδώνυμο, είναι 23 ετών και σπούδασε Διεθνείς Σχέσεις και Περιφερειακές Σπουδές· τώρα ζει στο Εκατερίνμπουργκ, την πρωτεύουσα των Ουραλίων. Μας έχει κάνει να κατανοήσουμε σε βάθος την προσωπική της άποψη σχετικά με την εφαρμογή της νομοθεσίας ενάντια στην προπαγάνδα που αφορά τις μη παραδοσιακές σχέσεις σε ανηλίκους. «Υποθέτω πως ο σεξουαλικός προσανατολισμός αποτελεί ιδιωτικό κομμάτι της ζωής. Κάθε άνθρωπος, άντρας ή γυναίκα, πρέπει να είναι σε θέση να τον επιλέγει. Αλλά αυτός ο άνθρωπος δεν πρέπει να αναγκάζει τους άλλους να διαλέγουν το ίδιο με αυτόν, δηλαδή την ομοφυλοφιλία. Από την άλλη πλευρά, οι ομοφυλόφιλοι δεν πρέπει να αισθάνονται πίεση από την κοινωνία εξαιτίας του σεξουαλικού προσανατολισμού τους. Στη Ρωσία οι άνθρωποι είναι συχνά πολύ συγκρατημένοι όσον αφορά την αποδοχή της ομοφυλοφιλίας γύρω τους. Οι νεαροί γκέι πρέπει να κρύβουν τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις· αλλιώς μπορεί να δεχτούν επίθεση από χούλιγκαν ή επιθετικούς ομοφοβικούς. Το θεωρώ πολύ λυπηρό. Νομίζω πως οι φίλοι μου συμμερίζονται τη γνώμη μου. Ζούμε σε μια μεγάλη πόλη, ταξιδεύουμε αρκετά και κατανοούμε πως πρέπει να είμαστε ανεκτικοί και να σεβόμαστε τους άλλους, ανεξαρτήτως θρησκείας, ηλικίας, εθνικότητας ή σεξουαλικού προσανατολισμού. Ωστόσο, όταν οποιοσδήποτε, ομοφυλόφιλος ή ετεροφυλόφιλος, δείχνει τα αισθήματα του και εμπλέκεται σε δημόσιες επιδείξεις αγάπης σε ανοιχτούς χώρους, νιώθω πολύ άβολα· αυτό πρέπει να είναι ιδιωτικό κομμάτι της ζωής.

Έχω ακούσει επίσης κόσμο να λέει «Αυτό το πρόβλημα που αναφέρουν συνέχεια δεν είναι και τόσο σοβαρό, οι άνθρωποι δίνουν πολύ μεγάλη σημασία σε αυτό το θέμα για τους ΛΟΑΤ. Στη Ρωσία υπάρχουν πιο σημαντικά κοινωνικά προβλήματα, για παράδειγμα πολλοί άνθρωποι πρέπει να περιμένουν πολλά χρόνια για θέσεις σε νηπιαγωγεία κλπ».

4xavier

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΧΑΒΙΕ ΚΟΛΑΣ

 

Ο Χαβιέ Κολάς είναι ο ανταποκριτής της εφημερίδας El Mundo, μίας από τις πιο δημοφιλείς εφημερίδες της Ισπανίας στη Μόσχα. Διατηρεί τη θέση αυτή από τον Ιανουάριο του 2012 και πριν ζούσε στην Αγία Πετρούπολη ως φοιτητής.

Γιατί πιστεύεις πως η ομοφυλοφιλία δεν είναι αποδεκτή στη Ρωσία;

Πιστεύω πως στη Ρωσία υπάρχει τρομερή έλλειψη κατανόησης· η κοινωνία των πολιτών της είναι τόσο αδύναμη, σχεδόν ανύπαρκτη πραγματικά. Στην Ισπανία, πριν τριάντα χρόνια, δεν εγκρίναμε την ομοφυλοφιλία, αλλά υπήρχε κάποιος σεβασμός προς τα πράγματα εκείνα που δεν καταλαβαίναμε. Με την πάροδο του χρόνου ακούσαμε την κοινωνία αυτή και αρχίσαμε να νιώθουμε περήφανοι για εκείνη. Στη Ρωσία είναι πιο δύσκολο για τους ανθρώπους να ακούσουν τους άλλους, λόγω των προσωπικών τους ανασφαλειών, που δημιουργούνται από την ίδια την κρίση ταυτότητος της Ρωσίας. Συν τοις άλλοις, είναι μια πολύ παραδοσιακή κοινωνία με συγκεκριμένους τρόπους, χωρίς κανένα ίχνος φεμινισμού, οικολογίας ή οργάνωσης, παρ’ όλο που είναι αρκετά φιλελεύθερη και ανοιχτή σε θέματα όπως το διαζύγιο, το σεξ και το διαδίκτυο. Υπάρχει μια τάση εδώ να συνδέονται οι γκέι με την παιδοφιλία και νιώθω ότι αυτό περιπλέκει τη συζήτηση.

Πιστεύεις πως αυτή η έλλειψη ανεκτικότητας οφείλεται στην ομοφοβία ή ότι είναι κάτι πιο πολιτισμικό;

Η κυβέρνηση φανερώνει μια οργανωμένη αντίθεση προς τους γκέι, αλλά όχι προς εκείνους που κρατάνε τις σχέσεις τους κρυφές. Το Κρεμλίνο δεν θέλει οι γκέι να παραπονούνται ή να δίνουν συνεντεύξεις στον Τύπο στα αγγλικά για να τραβήξουν την προσοχή στο θέμα και εν τέλει στην εικόνα της Ρωσίας. Οι Ρώσοι, από την άλλη, είναι παραδοσιακοί και το παραδέχονται. Πιστεύουν πραγματικά πως οι γκέι έχουν κάποιο πρόβλημα και ότι διαστρέφουν την κοινωνία. Δε νομίζω πως οι άνθρωποι ξέρουν τι λένε. Δεν ξέρουν γιατί δεν ακούν και πολλοί άνθρωποι δεν μιλάνε καν για αυτό. Μένουν απλά κρυμμένοι στο σκοτάδι. Το πρόβλημα δεν είναι ότι υπάρχουν προκαταλήψεις που συνεχίζουν να υφίστανται, αλλά στην πραγματικότητα ότι δεν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που να αντιμετωπίζουν τις προκαταλήψεις αυτές. Η καχυποψία των εξωτερικών δυνάμεων, καθώς η Ρωσία θεωρείται κλειστή ήπειρος, το καθιστά δύσκολο να βρεθεί μια λύση.

Έχεις πάει σε καμία διαδήλωση που υπεράσπιζε τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων ή σε καμία διαμαρτυρία που τα αντέκρουε; Πώς ήταν η ατμόσφαιρα;

Ναι, έχω πάει. Η ατμόσφαιρα είναι έντονη και υπάρχουν μερικοί κτηνώδεις άνθρωποι εκεί, που πηγαίνουν μόνο για να προσβάλλουν άλλους. Το πιο αξιοσημείωτο πράγμα σχετικά με αυτή τη διαμάχη στη Ρωσία είναι ότι δεν υπάρχουν πολλοί ετεροφυλόφιλοι που να προθυμοποιούνται να πολεμήσουν για τα δικαιώματα των γκέι. Κάτι που δε γνωρίζει πολύς κόσμος είναι ότι πολλοί από αυτούς που τραυματίζονται είναι πραγματικά αντι-γκέι. Η διαμάχη για τα δικαιώματα των γκέι υποκινεί τα πράγματα εδώ στη Ρωσία. Όταν οι άνθρωποι φωνάζουν «παιδόφιλοι» οχτώ φορές στη σειρά σε όλη την πλατεία, οι διαδηλωτές θα περάσουν τον αστυνομικό κλοιό και θα ρίξουν μπουνιές καθώς προχωρούν, κοιτώντας κατάματα τους αντι-γκέι διαδηλωτές και ρίχνοντας μερικές ακόμα μπουνιές στη διαδρομή πριν επιστρέψουν στη διαδήλωση. Μια φορά πήγα σε μια διαμαρτυρία των γκέι και δεν ήρθε κανείς, ήμασταν μόνο η αστυνομία και εγώ. Οι σημαίες του Φεστιβάλ Υπερηφάνειας είναι κοινό θέαμα στα συλλαλητήρια της εξωκοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης· ωστόσο, οι εξωκοινοβουλευτικοί ηγέτες δεν καταφέρνουν να φέρουν το θέμα αυτό στο επίκεντρο της προσοχής. Είναι σαν να μιλάς σε τούβλα. Τώρα όλες οι διαδηλώσεις για τα δικαιώματα των γκέι έχουν απαγορευτεί· η νομοθεσία που απαγορεύει την προπαγάνδα των γκέι σε ανηλίκους αποτελεί αστείο. Γιατί πραγματικά, υπάρχουν ανήλικα παιδιά παντού, επομένως δεν μπορείς να φανερωθείς ως γκέι ούτε λίγο, φοβούμενος μην τα προσβάλλεις. Η Ρωσία έχει κλείσει τις πόρτες της στους ομοφυλόφιλους.

Πιστεύεις πως η κατάσταση θα βελτιωθεί στο μέλλον;

Σίγουρα. Οι ομοφυλόφιλοι θα κερδίσουν τον αγώνα, όπως έγινε και στην Ισπανία. Θα είναι σαν να ζούμε στις ΗΠΑ τη δεκαετία του ’60, όταν το θέμα των δικαιωμάτων των γκέι άρχισε να αντιμετωπίζεται. Δύσκολο, αλλά συνεχόμενα προοδευτικό. Η ρωσική κοινωνία δεν υποτάσσεται στην κυβέρνηση, οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να υποφέρουν υπό τις αντιλήψεις της, έτσι ώστε στο μέλλον να μπορούν να είναι ελεύθεροι.

Βλέπεις τη νεότερη γενιά ως πιο ανεκτική;

Δε νομίζω πως είναι πιο ανεκτικοί, αλλά είναι σίγουρα πιο ανοιχτόμυαλοι και πείθονται πιο εύκολα. Οι νέοι εξηγούν τις απόψεις τους πιο άμεσα και υπακούουν πιο δύσκολα στα καπρίτσια της κυβέρνησης. Μπορείτε να δείτε τεράστια διαφορά ανάμεσα στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη με την υπόλοιπη Ρωσία. Σε κάποια μέρη αποτελεί περίπλοκο ζήτημα, γιατί πολλοί γκέι δέχονται επίθεση από τοπικές συμμορίες, οι οποίες συνεχίζουν να τη βγάζουν καθαρή. Στην πρωτεύουσα όλοι συμμερίζονται την αναστάτωση, εφόσον σε προσωπικό επίπεδο οι ομοφυλόφιλοι κάνουν ό,τι θέλουν στα κρυφά.

Ενδιαφέρομαι ιδιαιτέρως να κατανοήσω τις προσωπικές σου απόψεις σχετικά με όσα συμβαίνουν.

Πριν ένα χρόνο μιλούσα σε δυο Ρώσους σε ένα πάρτι και ανέφερα τα δικαιώματα των γκέι. Και οι δύο απέφυγαν να εμπλακούν, αλλά δεν μπόρεσαν να μην δώσουν έναν υποτιμητικό τόνο. Επέμεναν να λένε πράγματα, όπως «Όχι, εντάξει δεν έχω κάτι εναντίον τους, δεν μου έχουν κάνει τίποτα, έτσι είναι και δεν μπορούν να αλλάξουν, δεν θέλουμε να τους κάνουμε κανένα κακό». Ήταν σαν να μιλούσαν με οίκτο για τους γκέι. Λίγους μήνες αργότερα έγινε ένα άλλο πάρτι και ένας γκέι συνάδελφός μου ήταν εκεί. Είναι ένας όμορφος, πολύ φιλικός Λατινοαμερικάνος και μιλάει καλά ρωσικά. Αν και βρέθηκε ανάμεσα σε πληθώρα κόσμου, θυμόταν τα ονόματα όλων και τους κολάκευε. Έφερε και τον γοητευτικό σύντροφό του μαζί, έναν ήσυχο Ρώσο. Ήταν τα δύο ίδια άτομα. Τους μάγεψαν όλους, γιατί ήταν καλύτεροι από τους Ρώσους σε τόσα πολλά επίπεδα. Όλοι στο πάρτι εύχονταν οι συνεργάτες τους να ήταν σαν τους δικούς μου. Τέλος, την προηγούμενη βδομάδα έγινε ένα άλλο πάρτι. Συνέβη το ίδιο πράγμα. Υπήρχε ένα ωραίο γκέι ζευγάρι εκεί, ένας Ρώσος και ένας Ισπανός – και οι δύο εκπαιδευτές καλής φυσικής κατάστασης και χορού. Το ζευγάρι περιτριγυριζόταν από κόσμο όλο το βράδυ, στο τέλος της βραδιάς πρόσθεσαν ο ένας τον άλλο στο Facebook και τους προσκάλεσαν να γιορτάσουν τα γενέθλιά τους. «Είναι απίστευτοι»! «Πόσο καλά παιδιά»! Αυτό φυσικά δεν είναι σημάδι παιδοφιλίας. Η εικόνα των γκέι ως τρελοί, βρόμικοι παιδόφιλοι θα συνεχίσει να υπάρχει εάν οι άνθρωποι δεν δουν κάτι άλλο. Αλλά όταν οι άνθρωποι αρχίσουν να παρουσιάζονται ως αυτοί που πραγματικά είναι, αυτή η φάρσα θα αρχίσει να διαλύεται και στη Ρωσία. Και όταν η φάρσα που δείχνει τους ομοφυλόφιλους ως σπατάλη χώρου θα έχει σταματήσει, η ιστορία θα ακολουθήσει τα βήματά της. Ως ετεροφυλόφιλος πάντα κορόιδευα στο Φεστιβάλ Υπερηφάνειας, τι έχουν που τους κάνει περήφανους; Δεν θεωρείται προσόν να είσαι γκέι. Στη Ρωσία έμαθα πως αν και δεν είναι προσόν, η υπερηφάνεια και η πίστη στον εαυτό σου είναι βασικές για να καταπολεμηθεί η προκατάληψη. Σε αυτόν τον ομοφοβικό πόλεμο, το πρώτο πράγμα που θα χάσει η Ρωσία είναι οι γυναίκες, ακριβώς όπως είχε γίνει με αυτά τα δύο άτομα. Οι γυναίκες πάντα θα βρίσκονται έξω να τους υπερασπίζονται. Οπότε όταν οι ομοφοβικοί χάσουν τις γυναίκες, θα έχουν χάσει τον πόλεμο.

 

[crp]

Συνεργάτες

J. Ignacio Urquijo Sánchez  (Ισπανία)

Σπουδάζει: Δημοσιογραφία και Διεθνείς Σχέσεις

Μιλά: ισπανικά, αγγλικά και βασικά γερμανικά

Η Ευρώπη είναι… μια μίξη υπέροχων πολιτισμών, από το Σαίξπηρ στο Θερβάντες, το μοναστήρι της Ρίλα και το ηλιοβασίλεμα στο Ροκ Νούμπλο.

Blog: www.ignaciourquijo.wordpress.com

Twitter: @nachourquijo

 Εικονογράφηση

Αντρέα Μιρόνιουτς (Ρουμανία)

Καλλιτέχνης, εθισμένη στη σοκολάτα, ονειροπόλα με συνεχές ωράριο.

Σπουδάζει: Multimedia Design και Επικοινωνία

Μιλά: Ρουμανικά, αγγλικά, ισπανικά

Η Ευρώπη είναι… το μέρος όπου βρίσκεται η καρδιά μου.

Πορτφόλιο: www.andreeamironiuc.com

Facebook: www.facebook.com/andreeaillustration

Μετάφραση και επιμέλεια

Κατερίνα Ζαροδήμου (Ελλάδα)

Σπουδάζει / Εργάζεται꞉ Αγγλική Γλώσσα και Φιλολογία, Μεταφραστικές Σπουδές / Καθηγήτρια Αγγλικών, Μεταφράστρια

Μιλά꞉ Ελληνικά, Αγγλικά

Η Ευρώπη είναι… ένα συνονθύλευμα αρωμάτων, γεύσεων και ασπρόμαυρων εικόνων.

Μετάφραση και επιμέλεια

Αναστασία Καρούτη (Ελλάδα)

Σπουδάζει/ Εργάζεται: Αγγλική Γλώσσα και Φιλολογία, Μεταφραστικές Σπουδές / Εκπαιδευτικός, εκπαιδεύτρια ενηλίκων, μεταφράστρια, ζωγράφος

Μιλά: ελληνικά, αγγλικά, ρουμανικά

Η Ευρώπη είναι… η φωλιά μου, σημείο “εκκίνησής” μου, το μέρος που θα εκφράσω τις δυνατότητές μου – η Ακρόπολη και το θεϊκό φως της Τρανσυλβανίας.

Μπλογκ: caramelisedfruits.tumblr.com

Αυτή η ανάρτηση είναι διαθέσιμη και στα Bosanski - Hrvatski - Srpski, Català, Deutsch, English, Español, Français, Galego, Italiano, Magyar, Malti, Nederlands, Polski, Português, Română, Slovenčina, Türkçe, [Main Site] και македонски.

Author: ignacio

Share This Post On

Submit a Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

css.php

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο