Οι δύο μου γλώσσες

Πάντα της άρεσαν τα γαλλικά. Για τον απλό αυτό λόγο, η Εύα αποφάσισε να εγγραφεί σε δίγλωσσο σχολείο. Ο ίδιος λόγος την έφερε στο πανεπιστήμιο, όπου τώρα σπουδάζει γαλλικά. Μπορεί να ακουστεί κοινότοπο, αλλά η Εύα δεν είχε ιδέα για το πόσο πολύ θα άλλαζε η ζωή της σε λίγα χρόνια.

Έξι χρόνια πριν, όταν η Εύα Λιεταβόβα προετοιμαζόταν για τις εισαγωγικές εξετάσεις της σε ένα δίγλωσσο σχολείο, ήταν κατενθουσιασμένη. Πέντε χρόνια αργότερα αποφοίτησε και ένιωθε πως δε θα γύριζε ποτέ πια εκεί. «Ακριβώς μετά την αποφοίτησή μου ένιωθα, πάνω απ’ όλα, τεράστια ανακούφιση». Η Εύα θυμάται την εποχή όπου ήταν μαθήτρια λυκείου. Είναι είκοσι ετών σήμερα, σπουδάζει στο πανεπιστήμιο και, παρόλα αυτά, δεν παραμέλησε ποτέ τα γαλλικά της.

20130930 Bilingual student 1 Eva Lietavová @Private

Κάθε χρόνο εκατοντάδες μαθητές γίνονται δεκτοί σε δίγλωσσα σχολεία στη Σλοβακία. Η ξενόγλωσση εκπαίδευση προσελκύει τους φιλόδοξους εφήβους (και τους γονείς τους) που θεωρούν καλύτερη την προοπτική του δίγλωσσου από το κανονικό σχολείο. Το πλεονέκτημα ειναι σαφές: χειρισμός της ξένης γλώσσας σε επίπεδο της μητρικής. Ωστόσο, η Εύα δηλώνει πως οι σπουδές σε ένα δίγλωσσο σχολείο δεν υπόσχονται πάντοτε ωφέλη: «αντίθετα, πολλά από αυτά που μου πρόσφερε το σχολείο, μού τα στέρησε εξίσου». Αυτό στοχεύει κυρίως στο γεγονός πως πολλά από τα σχολεία αυτά εστιάζουν κυρίως στις φυσικές επιστήμες. «Κάτι που κατανόησα πλήρως στη δεύτερη τάξη. Η Χημεία και η Φυσική δεν ήταν ποτέ το φόρτε μου. Ειδικά όταν διδάσκονταν σε ξένη γλώσσα», εξηγεί. Ήταν άριστη μαθήτρια και χρειαζόταν από ελάχιστο έως καθόλου χρόνο για μελέτη στο σπίτι, αλλά γρήγορα έγινε μια μέτρια μαθήτρια, που ξόδευε πολύ χρόνο καθημερινά σκυμμένη πάνω από τα σχολικά της βιβλία.

Προσοχή στα βιβλία σας, το λεξιλόγιο θα έρθει αργότερα

Έτσι είναι η ζωή στα δίγλωσσα σχολεία. Οι μαθητές έχουν καθημερινή επαφή με τη γλώσσα την οποία επιλέγουν να σπουδάζουν, όπως και με τους καθηγητές τους, που συνήθως είναι ομιλητές της ξένης αυτής γλώσσας. Επομένως, κάθε Σλοβάκος που μαθήτευσε σε δίγλωσσο σχολείο σπούδασε τα ίδια πράγματα, όπως, για παράδειγμα θα σπούδαζε στη Βρετανία, τη Γερμανία, την Ισπανία ή τη Γαλλία. «Η διδακτέα ύλη μας ακολουθούσε τα γαλλικά πρότυπα, είχαμε μερικούς Γάλλους καθηγητές και γαλλικά βιβλία, φυσικά», επιβεβαιώνει γελώντας η Εύα. «Ο καθηγητής της Χημείας πάντα μας υπενθύμιζε πως πρέπει να τα προσέχουμε, γιατί οι Γάλλοι δε θα μας έστελναν καινούρια».

Η βίωση μιας ξένης γλώσσας σε καθημερινό επίπεδο επηρεάζει τους ανθρώπους περισσότερο από ό,τι αρχικά φαίνεται. Ένας μαθητής του ξανόγλωσσου σχολείου έρχεται σε άμεση επαφή με ένα διαφορετικό πολιτισμικό περιβάλλον, χωρίς να χρειαστεί να ταξιδέψει στο εξωτερικό. «Η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα πως μιλώ και σκέφτομαι κανονικά στα γαλλικά ήταν στην πρώτη τάξη». Θυμάται το πρώτο της ταξίδι στο “Εξάγωνο” (αναφέρεται στη Γαλλία, λόγω του σχήματος της χώρας). Η πολύ καλή γνώση της γλώσσας δεν είναι αρκετή, ωστόσο. «Ακόμη και σήμερα θα δυσκολευόμουν να ανακαλύψω μια συνταγή στα γαλλικά. Στο λύκειο, δε δίναμε τόση έμφαση στο λεξιλόγιο», παραδέχεται η Εύα. «Αντίθετα, ξοδεύαμε πολύ χρόνο στις φυσικές επιστήμες», αναφέρει. Άρα, τί είναι αυτό που της στέρησε το δίγλωσσο σχολείο; «Κυρίως χρόνος, Όλες αυτές οι ώρες που έχασα με τη Βιολογία ή τη Φυσική, μαθήματα που ποτέ δε θα συναντήσω ξανά, ώρες που θα μπορούσα να έχω περάσει κάνοντας κάτι χρησιμότερο για εμένα. Αλλά η μελέτη για τόσα πολλά διαγωνίσματα μου στέρησε το χρόνο για οτιδήποτε άλλο».

Εύα: Ποτέ δε θέλησα να φύγω στη Γαλλία

Ξεκαθαρίζει ακριβώς πόσο την επηρέασε το δίγλωσσο σχολείο. «Το γεγονός ότι σπουδάζω γαλλικά στο πανεπιστήμιο δεν είναι τυχαίο. Ο χρόνος που πέρασα σε ένα δίγλωσσο σχολείο με επηρέασε σε μεγάλο βαθμό. Κανείς δε θέλει να πετάξει πέντε χρόνια σκληρής δουλειάς στα σκουπίδια. Απο την άλλη πλευρά, είναι δύσκολο να το πιστέψει κανείς, αλλά μάλλον θα κατέληγα να κάνω κάτι παρόμοιο, ακόμη και αν πήγαινα σε ένα κανονικό σχολείο». Εκτός από τη γαλλική γλώσσα, η Εύα σπουδάζει ακόμη θεωρία του θεάτρου. «Το ιδανικό σενάριο είναι για εμένα να ενώσω, κατά κάποιον τρόπο, τα δύο αυτά αντικείμενα. Εάν όχι, πάντοτε μπορώ να στραφώ στη διδασκαλία, καθώς είναι κάτι που μου αρέσει πραγματικά». Η Εύα σκέφτεται σοβαρά το μέλλον. Σκέφτεται να μάθει ακόμη μία ξένη γλώσσα, αλλά, όλως παραδόξως όχι κάποια λατινογενή. Εξηγεί γιατί δεν πήγε να σπουδάσει στη Γαλλία, όπως κάποιοι συμμαθητές της, μετά την αποφοίτησή της. «Τείνω προς το βορρά, δεν ενδιαφέρομαι καθόλου για νότιες χώρες. Είμαι περισσότερο “Σλάβα”», αποκαλύπτει και προσθέτει πως θα ήθελε να μελετήσει ρωσικά.

Αυτό που περισσότερο την κάνει να θυμάται αστείες στιγμές είναι η γαλλική λογοτεχνία. «Μελετήσαμε το “Ρινόκερο” του Ιονέσκο στη δεύτερη τάξη. Δεν υπήρχε επιπρόσθετη πληροφόρηση ή επεξηγήσεις, απλώς διαβάζαμε και σχολιάζαμε αποσπάσματα του κειμένου. Αυτό το βιβλίο ήταν τρελό, κανείς μας δεν το κατάλαβε», γελά και αναπολεί πώς η ίδια και οι συμμαθητές της διασκέδαζαν κατά τη διάρκεια των μαθημάτων, αναπαριστώντας σκηνές όπου οι ήρωες μεταμορφώνονταν σε ρινόκερους. «Πρέπει να πω ότι το βιβλίο είναι πράγματι καλό. Το κατάλαβα αυτό, αλλά οπωσδήποτε όχι εξαιτίας των μαθημάτων λογοτεχνίας». Περισσότερο μελετούσαν γραπτούς διαλόγους και επιχειρηματολογία πάνω σε διάφορα θέματα, όχι τόσο πολλή λογοτεχνία. «Έπρεπε να διαβάζουμε το πολύ ένα βιβλίο κάθε χρόνο», αποκαλύπτει η Εύα.

Η Εύα μιλά σαν να έχει γεννηθεί στη Γαλλία, αλλά κάποια ψήγματα αμφιβολίας παραμένουν. «Κάθε φορά που γράφω “qu’est-ce que c’est”, πρέπει να το διαβάσω και έπειτα να ελέγξω αν έχει γραφεί ορθά. Μετά από όλα αυτά τα χρόνια! Για κάτι που ίσως διδάσκεται στο πρώτο μάθημα γαλλικών», παραδέχεται η Εύα με πικρία. «Από την άλλη, προτιμώ να διαβάζω Κούντερα (Μίλαν Κούντερα, Τσέχος συγγραφέας) στα γαλλικά». Παρόλα τα πέντε χρόνια που πέρασε «πήζοντας», ξενυχτώντας πάνω από βιβλία, θυμωμένη και έτοινη να ξεσπάσει σε λυγμούς, η Εύα προσθέτει πως η αίτηση που υπέβαλε το 2007 ίσως να μην ήταν τελικά κακή απόφαση. «Δεν μπορώ να πω αν θα έκανα το ίδιο γνωρίζοντας πώς λειτουργεί το σχολείο. Τουλάχιστον, θα το σκεφτόμουν περισσότερο», παραδέχεται τελικά. Εκτός από τα γαλλικά, έμαθε ακόμη ένα πράγμα, τη συμπόνοια. «Η αλληλεγγύη και η συμπόνοια που νιώθω προς κάθε άτομο που πήγε σε δίγλωσσο σχολείο, είτε αυτό ήταν γαλλικό, ισπανικό ή γερμανικό, δε θα στερέψει ποτέ», λέει γελώντας η Εύα.

[crp]

Συγγραφέας

Eva Lalkovičová (Σλοβακία)

Σπουδάζει: Σπουδές Μέσων και Δημοσιογραφίας, Ισπανική Γλώσσα και Φιλολογία.

Μιλά: τσεχικά και, προφανώς, σλοβακικά :), ισπανικά, αγγλικά, λίγα καταλανικά μόνο και γαλλικά

Η Ευρώπη είναι… το καλύτερο μέρος για να γεννηθεί και να ζήσει κανείς, ένα απίθανο μείγμα ανθρώπων και πολιτισμών.

Μετάφραση

Αναστασία Καρούτη (Ελλάδα)

Σπουδάζει/ Εργάζεται: Αγγλική Γλώσσα και Φιλολογία, Μεταφραστικές Σπουδές / Εκπαιδευτικός, Εκπαιδεύτρια ενηλίκων, Μεταφράστρια, Ζωγράφος

Μιλά: Ελληνικά, Αγγλικά, Ρουμανικά

Η Ευρώπη είναι… η φωλιά μου, σημείο “εκκίνησής” μου, το μέρος που θα εκφράσω τις δυνατότητές μου – η Ακρόπολη και το θεϊκό φως της Τρανσυλβανίας.

Μπλογκ: caramelisedfruits.tumblr.com

Αυτή η ανάρτηση είναι διαθέσιμη και στα Bosanski - Hrvatski - Srpski, Deutsch, English, Español, Français, Italiano, Magyar, Malti, Nederlands, Polski, Português, Română, Slovenčina, Türkçe, [Main Site] και Русский.

Author: maria

Share This Post On

Submit a Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

css.php

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο