Μεξικανικά όνειρα, η ισπανική πραγματικότητα και προσωπικά επιτεύγματα

Περπατώντας σε μια ισπανική πόλη, θα ακούσεις διαφορετικές προφορές, πολλές από τις οποίες είναι προφορές της Λατινικής Αμερικής. Τί οδηγεί, όμως, νέους ανθρώπους από την άλλη άκρη του ωκεανού στην αγορά ενός αεροπορικού εισιτηρίου, την άφιξη στην Ισπανία και την πλήρη αλλαγή του τρόπου ζωής τους;

Όταν το 2008 ένας σεφ πρόσφερε στον Μιγκέλ (30 ετών, μάγειρα), μια δουλειά στην Ισπανία, εκείνος δεν το σκέφτηκε δεύτερη φορά. “Η αλήθεια είναι πως πάντα με έλκυε η Ισπανία και πως μόλις έφτασα ήθελα να εξερευνήσω κάθε της γωνιά και να μάθω περισσότερα για την ισπανική κουζίνα”, λέει ο νεαρός από το Μοντερέι.

Ο Βίκτορ (28 ετών, καλλιτέχνης) επισκέφτηκε την Ισπανία δύο φορές, το 2007 και το 2009, προτού εγκατασταθεί μόνιμα εκεί. “Η δεύτερη φορά που ήρθα ήταν για να επιβλέψω μια σειρά καλλιτεχνικών πρότζεκτ που είχα αναλάβει μαζί με ένα φίλο μου”, λέει, ενώ γράφει ένα μήνυμα στο τελευταίας τεχνολογίας κινητό του.

Η περιέργεια ήταν το κίνητρο του Μάρτιν (27, ξενοδοχοϋπάλληλος) για να διασχίσει τον ωκεανό και να ξεκινήσει την ευρωπαϊκή του περιπέτεια. Στην περίπτωσή του, μερικοί φίλοι που γνώριζε από το Μεξικό του μίλησαν για την πιθανότητα να ξεκινήσει μεταπτυχιακές σπουδές ως μηχανικός και, αφού δεν υπήρχαν γλωσσικά εμπόδια, αποφάσισε να εγγραφεί στο πανεπιστήμιο της Μάλαγα.

 

Ωστόσο, τα εμπόδια που οι τρεις αυτοί νεαροί Μεξικάνοι αντιμετώπισαν είναι πολύ διαφορετικά. Ο Μιγκέλ, που έχει δουλέψει σε διάφορα εστιατόρια και ειδικεύεται στη μεξικανική κουζίνα δίνει έμφαση στο γεγονός ότι στην Ισπανία υπάρχουν μετανάστες χωρίς επίσημα έγγραφα. “Αντιμετωπίζουμε πολλά εμπόδια και συνεχή προβλήματα και, δυστυχώς, τα προβλήματα αυτά ξεκινούν στα προξενεία των δικών μας χωρών”, λέει.

Σύμφωνα με μια έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (EC) [1] που δημοσιεύτηκε την 3η Ιουνίου 2013, λόγω της απουσίας εσωτερικών συνόρων στην περιοχή Σένγκεν η Ισπανία έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη εισροή παράνομων μεταναστών μετά τη Γερμανία, με 1.150 περιπτώσεις να έχουν αναφερθεί μεταξύ της 22ης Οκτωβρίου και 4ης Νοεμβρίου.

Περνώντας τα σύνορα

Όταν περνούν τα σύνορα, η κατάσταση των ανθρώπων αυτών αλλάζει δραματικά και η απελπισία που απορρέει από την έλλειψη εγγράφων οδηγεί σε ξεκάθαρη καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων. “Σήμερα αντιμετωπίζουμε την προοπτική του να αδυνατούμε να πάμε στο γιατρό εάν αρρωστήσουμε, δεν μπορούμε να νοικιάσουμε ένα διαμέρισμα, να συνάψουμε ένα συμβόλαιο κινητής τηλεφωνίας, ενώ, φυσικά, στο εργασιακό περιβάλλον κανείς δε θέλει να πληρώσει ένα μεγάλο πρόστιμο για την πρόσληψη κάποιου που δεν έχει τα απαραίτητα έγγραφα”.

Η κατάσταση στον τομέα της υγείας είναι εύφλεκτη. Οι παράνομοι μετανάστες είναι απροστάτευτοι, χωρίς πρόσβαση στο ισπανικό σύστημα υγείας και παγιδευμένοι σε ένα νομικό κώλυμα που παραβιάζει τα διακαιώματά τους για πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη. 873.000 παράνομοι μετανάστες αντιμετωπίζουν την αδιαφορία του νόμου από τη στιγμή που η ισπανική κυβέρνηση ανακάλεσε την κάρτα υγείας βάσει του Βασιλικού ΔΙατάγματος της 1ης Σεπτεμβρίου 2012. Η επίσημη δικαιολογία του Λαϊκού Κόμματος ήταν “η παρεμπόδιση της εξαπάτησης στοιχείων για την απόκτηση της ισπανικής κάρτας υγείας”. Ωστόσο, πολλοί κοινωνικοί φορείς καταδικάζουν την απόφαση αυτή.

Η ΜΚΟ Διεθνής Αμνηστία είναι ένας από αυτούς. Μερικούς μήνες πριν παρουσίασαν μία μελέτη με τον τίτλο “Ο λαβύρινθος του αποκλεσμού στην υγεία” [2], στην οποία αναλύονται οι δυσκολίες που οι μετανάστες αντιμετωπίζουν όταν προσπαθούν να εισαχθούν στο σύστημα υγείας διαφόρων περιοχών.

“Η Ισπανία δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από τα προβλήματα ή τη γεωγραφική της διάταξη για να αποφύγει να αντιμετωπίσει την αποτυχία της όσον αφορά τις υποχρεώσεις της ως κράτος που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα”, αναφέρει η μελέτη, εστιάζοντας στη συχνή παραβίαση του δικαιώματος στην υγεία, όπως αυτό περιγράφεται στο Σύνταγμα και όπως επιβεβαιώνεται από την Μαρία Αντόνια Αλκάιντε, τη συντονίστρια της Διεθνούς Αμνηστίας στη Μάλαγα.

Η αβεβαιότητα του επαναπατρισμού

Για τον Μάρτιν, “ο κίνδυνος του επαναπατρισμού” είναι το μεγαλύτερο πρόβλημά του ως παράνομου μετανάστη στην Ισπανία. Αναγνωρίζει πως έχει σταθεί τυχερός, καθώς δεν του έχουν τύχει μεγάλα προβλήματα από τη ρευστή και επικίνδυνη στιγμή που “η αστυνομία διεξήγε έλεγχο σε στάση λεωφορείων, όταν η φοιτητική μου βίζα ήταν στις τελευταίες μέρες ισχύος της”.

Ένα χρόνο πριν, η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση εξέδωσε μία δήλωση [3] με την οποία ξεκάθαρα απαγορεύονται οι μεγάλες και χωρίς διακρίσεις “επιδρομές” της αστυνομίας κατά των παράνομων μεταναστών στην Ισπανία. Ωστόσο, οι πρακτικές αυτές της αστυνομίας συνεχίζουν να λαμβάνουν χώρα, όπως ανακάλυψε ο Επίτροπος και πολλές ΜΚΟ και ομάδες.

Μεταξύ αυτών είναι τα Συνεργεία Ελέγχου των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων στις Γειτονιές (Neighbourhood Brigades of Human Rights Monitoring) [4], που αποτελούνται από πολίτες που συνεργάζονται με σκοπό να ελέγχουν αθόρυβα την όλη κατάσταση, να διασφαλίζουν το σεβασμό προς τα δικαιώματα των παράνομων μεταναστών και να αναφέρουν ρατσιστικές επιδρομές της αστυνομίας. Σε αυτή την ιστοσελίδα, τα συνεργεία επεξηγούν το σκοπό ίδρυσής τους: “Καταδικάζουμε τους συνοριακούς ελέγχους που λαμβάνουν χώρα στην ισπανική επικράτεια, όπως, παραδείγματος χάριν, τον έλεγχο από αστυνομικούς που σταθμεύουν σε στρατηγικά σημεία και μέρη από όπου καθημερινά περνά πλήθος κόσμου (σταθμοί του μετρό, κόμβοι, λεωφορεία, θαλάμους και εισόδους σχολείων) και παρενοχλούν τους ανθρώπους ζητώντας τους έγγραφα και συλλαμβάνοντάς τους με κριτήριο την εξωτερική τους εμφάνιση”.

Στην πραγματικότητα, η διαδικασία απόκτησης της άδειας παραμονής στην Ισπανία ήταν το δυσκολότερο πράγμα που ο Μάρτιν έπρεπε να κάνει. Τώρα πια έχει λάβει τα απαραίτητα έγγραφα για τη νόμιμη απασχόλησή του στην Ισπανία, ωστόσο, δεν έχουν σταθεί όλοι οι μετανάστες τόσο τυχεροί.

Σύμφωνα με επίσημες πηγές της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης που συγκεντρώθηκαν από τον Εθνικό Μηχανισμό κατά των Βασανιστηρίων και που δημοσιεύτηκαν από το Υπουργείο Εσωτερικών το 2012, συνολικά 153 πτήσεις επαναπατρισμού μεταναστών έγιναν μέσω της Γενικής Επιτροπής Μετανάστευσης και Συνόρων, ενω 13 άλλες έγιναν σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Εππιτροπή για τον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων (FRONTEX). Αυτές οι πτήσεις μεταφράζονται στο διωγμό 3.251αλλοδαπών [5].

Ο Μιγκέλ παραλληλίζει την κατάσταση αυτή με ό,τι συβαίνει στη χώρα του: “Από τη δική μου άποψη, το πιο ακατανόητο πράγμα είναι η συναίσθηση ότι μεγάλες εταιρείες στη Λατινική Αμερική είναι συνήθως ευρωπαϊκές και, φυσικά, αυτό μοιάζει εξαιρετικά άδικο”.

Εν τω μεταξύ, ο Βίκτορ σκέφτεται τη σημερινή κατάσταση και αναλογίζεται τη σημασία των ατομικών προσδοκιών. “Πιστεύω πως οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν πως μια χώρα και μια κυβέρνηση θα τους βοηθήσει να επιτύχουν είτε σε θέματα απασχόλησης, οικονομικά, κλπ., όπως και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής τους. Όταν οι άνθρωποι ακούν πως στην Ισπανία υπάρχει κρίση, θεωρούν πως θα πετύχουν εκεί. Για παράδειγμα, το συνάλλαγμα φαίνεται μια καλή λύση, αλλά επίσης πιστεύω πως πολλοί άνθρωποι ξέρουν πως κάτι τέτοιο δε θα τους βοηθήσει και πως η επιτυχία εξαρτάται στην πραγματικότητα από το άτομο. Πρέπει να επιζητούμε να μένουμε σε μια χώρα που μας βοηθά συναισθηματικά να επιτύχουμε στις επιδιώξεις μας”.

Παραπομπές:

[1] www.elmundo.es
[2] Για περισσότερες πληροφορίες στην ισπανική γλώσσα του κειμένου αυτού amnesty.org
[3] La circular 2/2012
[4] brigadasvecinales.org, brigadasvecinales.org (II)
[5] diariocritico.com

[crp]

Συγγραφέας

Ρουθ ντε Φρούτος (Ισπανία)

Σπουδάζει: Διδακτορικό στη Δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο της Μάλαγα

Μιλά: ισπανικά, ιταλικά, αγγλικά, λίγα πορτογαλικά

Η Ευρώπη είναι… για εμένα, η Ευρώπη είναι μια μεγάλη γειτονιά, όπου διαφορετικοί άνθρωποι μένουν σε κάθε όροφο κάθε πολυκατοικίας και χρειάζονται (αλληλο)κατανόηση.

Twitter: @ruthdefrutos

Μετάφραση-Επιμέλεια

Αναστασία Καρούτη (Ελλάδα)

Σπουδάζει/ Εργάζεται: Αγγλική Γλώσσα και Φιλολογία/ Εκπαιδευτικός, εκπαιδεύτρια ενηλίκων, μεταφράστρια, ζωγράφος

Μιλά: Ελληνικά, αγγλικά, ρουμανικά

Η Ευρώπη είναι… η φωλιά μου, το σημείο «εκκίνησής» μου, το μέρος όπου θα δείξω τις δυνατότητές μου· η Ακρόπολη και το θεϊκό φως της Τρανσυλβανίας.

Μπλογκ: caramelisedfruits.tumblr.com

Αυτή η ανάρτηση είναι διαθέσιμη και στα Bosanski - Hrvatski - Srpski, Català, Deutsch, English, Español, Français, Galego, Italiano, Magyar, Nederlands, Polski, Português, Română, Slovenčina, Türkçe και [Main Site].

Author: Anja

Share This Post On

Submit a Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

css.php

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο